Bu Haftasonu

Bu hafta sonu herşeyin üst üste geldiği bir haftasonu oldu(olacak)…

Bir arkadaşımın doğumgünü, bir tane görüşmem, bir tane iki günlük programım ve bir de anneler günü arasında seçim yapmam gerekiyor. Hatır olarak gerçekten hiçbiri ekilecek ya da atlanacak aktiviteler değil. Öte yandan birbiriyle kıyaslama yapmak da çok saçma olur ancak her seçiş bir vazgeçiştir ya, birini seçmek zorundayım, hepsi çakışıyor. (Ayrıca yine bu haftasonu bir düğün ve bir derneğin düzenlediği anneler günü brunch’ı da var.)

Hani biri vardır, g*tünüz düşer, hastası olursunuz, öyle bir kız var, -işte öyle ya da böyle sizin de vardır ya da olmuştur-, kimse için olmasa bile onun için bütün programlarınızı iptal edebilirsiniz, sırf beş dakika bile olsa dünyanın yolunu gidebileceğiniz türden biri, özel ama sadece o kadar, vazgeçilmez değil ya da herkes kadar vazgeçilmez, nihayetinde a*salak değilseniz yeterince vazgeçilmezdir .

Bir yandan arkadaşınız vardır, çok seversiniz, doğumgünüdür, senede bir gündür, başka gün değildir, o gün o gün olmak durumundadır ama önceliği değişebilir çünkü size darılmaz, alınmaz bunu bilirsiniz.

İş için yapacağım teması haftaiçine çoktan aktardım bile, fiziken hiçbir durumda ona müsait olamayacağım zaten.

Bir de anneler günü vardır. Sizi hayatta en çok bekleyen kişinin, sizi gerçekten beklediği gündür, erteleyemezsiniz, iptal edemezsiniz. Öbür yanda annesinden istemeyerek ayrılmış ve bir kez dahi olsun görebilmek için her şeyini verecek kişileri düşündüğümde (ki çok sevdiğim bir kardeşim annesini kaybetti, eminim onun için çok zor bir gün olacak,maalesef), insan elindekinin kıymetini daha iyi anlıyor. Tabi olağanüstü durumlarda şartlar değiştiğinde o da size gerekli anlayışı gösterecektir buna inanıyorum ama asla ikinci planda olmayı istemeyecektir. Burada ya bir şey olur da bir daha göremezsem demiyorum, bu zaten kimsenin istemeyeceği bir durum, ancak bütün tanıdıkların eşin dostun evlatları o günü annesine ayırırken, insanın annesinin benim oğlum ya da kızım gelmedi diyecek olması da insanı düşündürüyor, kimse annesini bu duruma düşürmemeli, en azından imkanı olan hiç kimse.

Bu aslında kıyas kabul etmeyecek bir mesele ancak yine de insan düşünüyor, en azından programını ona göre yapıp, herkesin gönlünü hoş tutmak adına. Ne yaparsam yapayım, bunlardan sadece bir tanesini gerçekleştirebilecek zamanım var.O zamanı da anneler günü için ayırmak istiyorum. Bence siz de “o gün sizi en çok bekleyen” kişinin yanında olmaya gayret edin… Olmuyorsa da hissettirmeyi deneyin… Bugün kutlamak için biraz erken olsa da, anneler günü kutlu olsun… Bir de unutmadan, bugün hıdırellez (hıdrellez), ben öyle gül ağacıymış falan beceremem böyle geleneklere uzağım ama dileğim kabul olacaksa boş geçmeyeyim; Allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın…

Bu hafta sonu herşeyin üst üste geldiği ama sonsuza dek paralel doğrular gibi birbirine değmeden geçeceği bir haftasonu olacak…

Bu Haftasonu” için bir yorum

Bir cevap yazın